Christendemocraten, geen christenen

Begin september had Pieter Heerma zijn vuurdoop op de nationale televisie. In een licht flauw interview voelde oud JOVD-bestuurder Jort Kelder onze fractievoorzitter stevig aan de tand. Zo’n man als Heerma vinden de media maar moeilijk te plaatsen. Zo ook Jort Kelder. Die begreep niet dat een agnost als Heerma fractievoorzitter kan zijn van een christendemocratische partij. Voor Heerma is dat totaal niet gek, hij onderstreepte dat wij een ‘christendemocratische partij’ zijn en ‘iedereen die in de verdeling markt, overheid, samenleving voor de samenleving kiest, zit bij het CDA al snel goed.’.

In die uitleg heeft hij volstrekt gelijk. Het frustreert mij dat journalisten nog steeds de onkunde hebben om de christendemocratie niet te beschouwen als een politieke stroming en filosofie op zichzelf, maar vastzitten in het verzuilde Nederland met zijn confessionele partijen.

Ik ervoer het onlangs zelf ook. In gesprek met de Metro legde ik ons standpunt uit over voltooid leven. Ook in dat stuk werd het CDA bestempeld als christelijke partij. Daarmee werd de fictie gehanteerd dat dit thema een religieuze scheidslijn vormt tussen christenen en niet christenen. Dat is jammer, want ons standpunt wordt door veel meer mensen dan kerkgangers gedeeld. Dat wij daarbij steun vinden van de SP tot de PVV en zowat de voltallige medische wereld wordt dan even vergeten.

Op de intromarkten in augustus hadden we dezelfde klus te klaren. Best veel jongeren zijn geïnteresseerd in het CD(J)A. Dat is mooi, maar toch haken zij af omdat zij aangeven dat zij niet christelijk zijn. Als je vervolgens zegt dat jij ook niet christelijk bent, vallen ze zowat flauw van verbazing. En hoe vaak tijdens die introdagen hebben we wel niet groepjes jongeren langs onze kraam horen ginnegappen ‘CDA is ChristenUnie’. Ja, ik ben ook fan van dit internetgekkie, maar laten we eerlijk zijn, POWNED helpt ons hier niet.

Laat ik nog één voorbeeld aanhalen. Ons politieke geweten Robert Klaassen en ik kregen onlangs een mail van een lobbyist. Wij waren namelijk niet van plan om een manifest te ondertekenen dat oproept om duurzaamheid in alle vakken en lagen van het onderwijs te integreren. De lobbyist mailde ons terug dat zij het niet snapte omdat de paus zich hiervoor onlangs wel had uitgesproken. Kortom als de leider van de kerk iets vindt van iets waar hij niet over gaat, moeten die jonge knapen van het CDA dat toch ook vinden? Nou, koekoek. Met alle respect voor paus Franciscus.

Maar terwijl ik klaag moeten we misschien ook eens naar onszelf kijken. Want hebben wij een passend antwoord klaar als de vraag komt wat die C in onze naam doet? Kunnen we zelf wel het verschil tussen christendom en christendemocratie uitleggen? Misschien nog belangrijker, durven en willen we dit verschil wel uitleggen?

Goed, maak het dus helder. Onze politieke grondbeginselen van CDJA, CDA en EVP zijn geen geloofsbelijdenis. Iedereen die zich in die waarden en beginselen kan vinden is welkom om mee te doen en ze uit te dragen. Daarom is de toekomst van het CDA per definitie christendemocratisch, want die toekomst is een politieke toekomst. Draag dat uit en nodig daarmee heel veel mensen uit.

Hielke Onnink is voorzitter van het CDJA.